بی‌خبری از وضع فعالان محیط زیستی همزمان با آزادی مشروط تعدادی از زندانیان سیاسی

مینا خانی، فعال حقوق زنان به ایران اینترنشنال گفت که جمهوری اسلامی مساله این فعالان محیط زیستی را به مسائل امنیتی پیوند زده و اتهام‌های سنگین و واهی به آنان وارد کرده است.

او تاکید کرد که جمهوری اسلامی از این طریق خواستار جلوگیری از هرگونه فعالیت محیط زیستی شده است.

زمستان سال ۹۶ تعدادی از فعالان محیط زیست ایران به دلایل نامعلوم بازداشت شدند. اما پس از مرگ کاووس سید امامی، یکی از این بازداشتی‌ها در زندان که علت آن «خودکشی» اعلام شد، انتقادها و اعتراض‌ها به بازداشت این افراد بالا گرفت.

در حالی که قوه قضاییه اتهام این افراد را «جاسوسی» و همکاری با دولت‌های خارجی می‌داند، محمود علوی، وزیر وقت اطلاعات و عیسی کلانتری، رییس وقت سازمان حفاظت محیط زیست این اتهام را رد کردند. با این حال کلانتری گفت که کاری از دست او برای آزادی این زندانیان سیاسی برنمی‌آید.

مراد طاهباز و نیلوفر بیانی به ۱۰ سال زندان، هومن جوکار و طاهر قدیریان به ۸ سال زندان، سام رجبی، سپیده کاشان‌دوست، امیرحسین خالقی حمید به ۶ سال حبس و عبدالرضا کوهپایه به ۴ سال حبس محکوم شده‌اند.

قرار بود مراد طاهباز، همراه با نازنین زاغری در اسفندماه گذشته آزاد شود، اما جمهوری اسلامی او را آزاد نکرد.

پیشتر نیلوفر بیانی و سپیده کاشانی در نامه‌هایی شکنجه و آزار جنسی در زندان را افشا کرده‌ بودند.

تاکنون بارها سازمان‌های بین‌المللی خواستار آزادی این زندانیان شده‌اند.

اینگر آندرسن، مدیر اجرایی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، در آستانه روز جهانی محیط زیست خواستار آزادی نیلوفر بیانی و سایر فعالان محیط‌زیست زندانی در ایران شد.

آندرسن گفت: «ما تنها یک زمین داریم و کسانی که به دنبال حفاظت از آن هستند نباید به خاطر این کار مورد پیگرد قرار گیرند»