هفت زندانی سیاسی زن از زندان اوین آزاد شدند

■ اصل این سند را از اینجا و از طریق این لینک بخوانید.

این سند افشا شده همچنین به وضوح نشان می‌دهد دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی چگونه بر تجاوز و تعدی مامورانش سرپوش می‌گذارد و آن‌ها را از هر گونه پیگردی مصون می‌کند.

این سند از طرف محمد شهریاری، معاون دادستان و سرپرست دادسرای عمومی و انقلاب (‌شعبه ۲۷) تهران خطاب به علی صالحی، دادستان عمومی و انقلاب تهران نوشته شده و تاریخ ۲۱ مهر ماه ۱۴۰۱ روی آن درج شده است.

پرونده افشا شده، جزییاتی از نحوه بازداشت و سپس تجاوز جنسی به دو دختر معترض را از سوی علیرضا صادقی و علیرضا حسینی، دو مامور سپاه پاسداران ارائه می‌دهد.

این نامه نخستین سند داخلی افشا شده از درون سیستم قضایی جمهوری اسلامی است که «‌تجاوز»، «‌شکنجه» و «آدم‌ربایی» ماموران امنیتی حکومت را برملا می‌کند.

مامورانی که کارشان تجاوز است

معاون دادستان در نامه خود به دادستان اشاره کرده که دو دختر به کلانتری ۱۲۴ قلهک مراجعه کرده و شکایتی را درباره بازداشت و تجاوز ماموران به آن‌ها در شامگاه ۱۱ مهر ماه طرح کرده‌اند.

شهریاری بلافاصله پس از اشاره به شکایت این دو دختر نوشته که با «هماهنگی صورت گرفته» با حفا (حفاظت اطلاعات فرماندهی انتظامی تهران بزرگ) شکایت این دو دختر ثبت «نشده» است.

در ادامه این نامه آمده که یک فرد به نام علیرضا صادقی به عنوان متهم و پدرش حسین صادقی، در منزلشان در خیابان پیروزی تهران بازداشت شده‌اند.

در طی این بازداشت همچنین مقادیر زیادی باتون، فشنگ جنگی، جلیقه ضد گلوله، بی‌سیم، دست‌بند و تعداد زیادی اوراق شناسایی فراجا، سپاه، قوه قضاییه و مقادیر زیادی دلار و همچنین مواد مخدر از منزل متهم کشف شده است.

فردی به نام علیرضا حسینی، سروان پاسدار و مسوول اطلاعات یگان «امام حسن مجتبی» که موتورسیکلت او در منزل «‌متهم دستگیر شده» بوده نیز بازداشت و به بازداشتگاه ساحفا فراجا (سازمان حفاظت اطلاعات فراجا) منتقل شده است.

نامه‌ سرپرست دادسرای عمومی و انقلاب خطاب به دادستان انقلاب، حاوی اعتراف‌های افراد بازداشت شده و اقرار آن‌ها به تجاوز جنسی به دو دختر معترض بازداشت شده است.

علیرضا صادقی، مامور سپاه، در اعتراف خود اشاره کرده که در تاریخ ۱۱ مهر برای انجام ماموریت به منطقه ستارخان اعزام شده‌اند و دو نفر خانم و یک آقا را در نزدیکی پمپ بنزین ستارخان بازداشت کرده‌اند.

در این اظهارات آمده که آن‌ها بازداشت‌شدگان را به سپاه تهران انتقال داده‌اند ولی مسوول مربوطه گفته که امکان پذیرش «‌متهم خانم» ندارند و در نتیجه این دو دختر را به سمت تهرانپارس برده‌اند.

این مامور سپاه در ادامه به تجاوز جنسی خود به دختر بازداشت شده اعتراف کرده و مدعی شده است این دختر در خودرو به او پیشنهاد رابطه جنسی داده و او با «‌جاری کردن خطبه صیغه موقت»، با او عمل جنسی انجام داده است.

او با نام بردن از همراهان خود به اسامی علیرضا حسینی، حجت کیوان‌لو و علی شاهرودی، گفته است که آن‌ها ممکن است با دیگر دختر بازداشت شده رابطه جنسی برقرار کرده باشند.

علیرضا حسینی که از او به عنوان مسوول اطلاعات یگان «امام حسن مجتبی» نام برده شده، در اعتراف اولیه خود اشاره‌ای به تجاوز جنسی نکرده و صرفا گفته است دو دختر بازداشت شده را همراه یک آقا در محدوده ستارخان بازداشت و گوشی‌های همراه آن‌ها را ضبط و تفتیش کرده‌اند و با ادعای داشتن «‌مصادیق مجرمانه مرتبط با تجمعات» آن‌ها را سوار خودرو کرده و با خود برده‌اند.

او در ادامه گفته است که قصد داشته‌اند بازداشت‌شدگان را به سپاه تهران انتقال دهند اما فردی به نام یکتا، مسوول اطلاعات سپاه تهران، به آن‌ها گفته «‌پذیرش خانم» ندارند و از آنان خواسته که بازداشت‌شدگان را رها کنند.

او اما در اعتراف‌های تکمیلی به تجاوز اعتراف کرده و در شرح ماجرا گفته است: «‌مشاهده نمودم که صادقی در حال صحبت کردن با یکی از متهمین زن است. به ایشان تذکری مبنی بر فاصله گرفتن از متهمین دادم. پس از چند دقیقه دیدم صادقی دست پشت کمر [نام زن بازداشت شده] گذاشته و در حال صحبت کردن با اوست. به وی تذکر دادم ولی صادقی دختر دوم به‌نام [نام دیگر زن بازداشت شده] را به سمت بنده هدایت نمود که با اشاره سر از صادقی سوال کردم داستان چیست که صادقی اشاره نمود از خودش بپرس.»

این مقام سپاه اعتراف کرده است که دیده «صادقی ایستاده روبه‌روی ... و قسمت جلوی شلوارش پایین بوده و خانم ... در حال ....».

از توصیف این صحنه به نظر می‌رسد صادقی در حال اجبار دختر بازداشت شده به سکس دهانی بوده است.

او سپس در روایت تجاوز جنسی خود ابتدا ادعا کرده است دیگر دختر بازداشتی او را تحریک کرده و با گفتن این که «‌تو را خدا ما را آزاد کنید» زیپ شلوار او را پایین کشیده است.

تلاشی رسوا برای حمایت از ماموران متجاوز

معاون دادستان در تلاشی آشکار برای سرپوش گذاشتن بر تجاوز دو مامور سپاه به دو دختر معترض، در بخش نتیجه‌گیری پرونده نوشته که «‌متهمان صرفا جهت اخاذی و آدم‌ربایی اکیپی تشکیل داده و اقدام به انجام اقدامات مجرمانه نموده‌اند».

در این بخش همچنین به تشکیل «‌بازداشتگاه‌های مستقل» و «‌شکنجه مردم»، «‌اخاذی» و «‌ارتباط وسیع با زنان و دختران» اشاره شده است.

بخش پایانی نتیجه‌گیری به روشنی نشان می‌دهد چگونه دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی پرونده تجاوز مامورانش به مردم را مختومه می‌کند.

در این بخش آمده که «‌با توجه به مساله‌دار بودن پرونده و امکان نشت اطلاعات در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها و سوء‌استفاده گروه‌های معاند، توصیه می‌شود دستورات لازم در ارتقای طبقه‌بندی به "به‌کلی سری" اتخاذ گردد و با توجه به عدم ثبت شکایت، با برکناری متهمان بدون ذکر نام ارگان‌های انتظامی درگیر، با مرور زمان مختوم گردد.»

از ابتدای شروع خیزش انقلابی علیه جمهوری اسلامی، گزارش‌های متعددی از تعرض و تجاوز جنسی ماموران امنیتی به زنان معترض در هنگام بازداشت و در جریان بازجویی منتشر شده است.

همچنین گزارش‌های مستندی وجود دارد که حاکی از شلیک به اندام جنسی زنان معترض در جریان اعتراض‌ها به عنوان بخشی از روند سرکوب سیستماتیک است.

نامه افشا شده معاون دادستان به دادستان عمومی و انقلاب تهران سندی انکارناپذیر از چگونگی کارکرد سیستم امنیتی در ایجاد مصونیت برای افرادی است که در قامت باندی تبهکار از طریق تجاوز و شکنجه، منویات حکومت را برای سرکوب پیش می‌برند.

حمله تروریستی به سفارت آذربایجان در تهران «منطقه» را وحشت‌زده کرده است و سران دولت‌ها، دیپلمات‌ها و قانونگذاران در بسیاری کشورها در سراسر جهان، این «حمله تروریستی» را محکوم کرده‌اند.

کشته شدن یک تن و زخمی شدن دو نفر دیگر در این حمله، پرسش‌های بسیاری برانگیخته است که برخی از آن‌ها درباره احتمال و مدت بقای جمهوری اسلامی هستند.

جمهوری اسلامی، قایقی شکسته در دریایی پرتلاطم

سطح نارضایتی مردم برای جمهوری اسلامی مثل یک بمب ساعتی است که تیک‌تاک آن طی سال‌های اخیر بلند و بلندتر شد و در نهایت به انفجار اجتماعی طی هفته‌های اخیر انجامید. پنج ماه است که ایران با شدتی بی‌سابقه به لرزه درآمده است.

البته وقوع اعتراضاتی با شدت و ضعف گوناگون، چیزی نیست که در گذشته ایران بی‌سابقه بوده باشد اما اعتراضات این بار بسیار گسترده بوده و اقشار مختلف اجتماع را به صحنه آورده است.

به چند عامل از عواملی که رژیم را به حال و روز فعلی آن انداخته، نگاهی بیندازیم:

■ حجاب، عاملی مهم ولی نه تنها دلیل!

حجاب اجباری و مجازات سرپیچی از آن، از مهم‌ترین عوامل درگیری بین مردم ایران و حکومت است. حجاب اجباری فراتر از نام آن و نماد جمهوری اسلامی برای دهه‌ها بوده است.

اما زمانه تغییر کرده و زنان و مردانی که پس از انقلاب به دنیا آمده‌اند، محافظه‌کاری نسل‌های پیش از خود را ندارند. اینترنت هم در این میان نقش بزرگی بازی کرده: پرده آهنین جمهوری اسلامی حالا از پرده آهنین اتحاد جماهیر شوروری هم فرسوده‌تر است.

با اینترنت، جوانان هم فرصت این را داشته‌اند تا از زندگی همسن‌وسالانشان در باقی کشورها، درس بگیرند.

جمهوری اسلامی از ته دل آرزو می‌کرد این موج اعتراضات به مشکلات جدی ختم نشود و به راه‌‌های معمول برای مقابله با آن متوسل شد اما این بار نه تنها اعتراضات نخوابید بلکه به درخواست برای حقوق زنان برای حجاب اختیاری هم ختم نشد و شعارهایی مرتبط با سرنگونی رژیم سر داده شد.

■ اقتصاد بد و افسار پاره کردن جمهوری اسلامی

بی‌شک یکی از مهم‌ترین عوامل برای عدم ثبات جمهوری اسلامی، از هم فروپاشی وضعیت اقتصادی است. ارزش ریال سقوط آزاد کرده. کیفیت زندگی مردم ایران در حال نزول و نرخ بیکاری رو به صعود است.

جمهوری اسلامی جز اعتراضات در داخل، در خارج هم با تحریم‌های بین‌المللی مواجه شده است.

تاثیر تحریم‌های آمریکا جز اقتصادی، سیاسی هم بوده چون یکی از پیامدهای آن‌ بر سر کار آمدن ابراهیم رئیسی، با پیشینه مخالفت با غرب بود. با بر سر کار آمدن او، جمهوری اسلامی هم هر چه بیشتر در فعالیت‌های مخرب در جهان درگیر شد و در سوریه، عراق، لبنان، یمن، آفریقا و آمریکای لاتین هم جولان داد.

دولت جو بایدن اگرچه برای احیای برجام اظهار آمادگی کرد اما برجام هنوز احیا نشده است.

تحریم‌ها در هر صورت بی‌شک به جمهوری اسلامی صدمه زده و توانایی آن برای تعامل با دنیای خارج را به شدت کاهش داده.

غرب در این میان موفق شده است تا به چیزی دست یابد که طی سال‌های سال موفق به آن نشده بود و آن هم محدود کردن قراردادهای اقتصادی و مالی جمهوری اسلامی با شماری از کشورهایی بود که پیش از این متحد آن محسوب می‌شدند.

ایران در چه مسیری است؟

اعتراضات در ایران طبیعتا کمتر شده اما به این معنی نیست که بحران تمام شده است.

ممکن است آخوندها وقت تنفسی پیدا کرده باشند اما هیچ‌کدام از دلایل اساسی نارضایتی حل نشده است؛ تحریم‌ها هنوز برجا هستند، اقتصاد آهسته‌آهسته در حال فروپاشی است و حقوق زنان و اتنیک‌ها همچنان زیر پا گذاشته می‌شود.

رژیم آخوندی به جای بالا بردن سطح زندگی مردم ایران، پول زیادی برای تاثیر گذاشتن بر «منطقه» و حمایت از تروریست‌ها در سراسر جهان صرف می‌کند.

مشخص نبودن این که بعد از علی خامنه‌ای، رهبری به چه کسی می‌رسد هم به عدم ثبات در ایران دامن زده است.

رابطه اسرائیل با جمهوری اسلامی هم در این میان مهم است و درگیری این دو کشور به نوعی درگیری برای تهران و تل‌آویو تبدیل شده است که در آن جمهوری اسلامی همیشه آماده است تا هر گونه حمله را تقصیر اسرائیل بیندازد و در مقابل، تل‌آویو هم کمتر فرصتی به نفع خودش را در آشوبی که دامنگیر آخوندها شده، از دست می‌دهد.

تمامی این عوامل، جمهوری اسلامی را با شوک‌های بزرگ‌تری روبه‌رو می‌کند. رژیم حاکم در صادرات سیاست انقلاب اسلامی (در حقیقت همان سیاست تروریسم حکومتی) تا جایی پیش رفته که از نگه داشتن ثبات در خود ایران هم غافل شده است.

در اواخر دهه ۸۰ میلادی، مقام‌های اتحاد جماهیر شوروی فکرش را هم نمی‌کردند که طی تنها چند سال، کله‌پا شوند و احتمالا در سر مقام‌های جمهوری اسلامی هم همین می‌گذرد.

آفتاب نیمروز جمهوری اسلامی رو به زوال است و ظاهرا این برای همه جز خود آخوندها عیان است.

بر اساس گزارش‌های رسیده به ایران‌اینترنشنال، کارگران معترض هفت‌تپه روز چهارشنبه ۱۹ بهمن تجمع و اعتصاب کردند.

این تجمع به معنای کلید زدن اعتصاب‌های جدید این کارگران است و پیش‌بینی می‌شود از روز پنج‌شنبه ۲۰ بهمن، تعداد بسیار بیشتری به اعتصاب بپیوندند.

کارگران معترض اعلام کردند: «ما به سنگ‌اندازی در بازگشت به کار اسماعیل بخشی، عدم اجرای همسان‌سازی بین شرکت‌های تابعه هفت‌تپه، مشکل منازل سازمانی همکاران، وضعیت همکاران فصلی و نیز مطرح شدن نام حکیم ناصری برای مدیریت شرکت اعتراض داریم.»

همزمان اتحادیه آزاد کارگران ایران اعلام کرد روز ۱۹ بهمن‌ از سوی اتحادیه‌ها و سندیکاهای کارگری در چند کشور به عنوان «روز اقدام» در حمایت از کارگران و مبارزات مردم ایران نام‌گذاری شده و قرار است در این روز اتحادیه‌های کارگری با برگزاری تجمع و دیگر اقدامات از کارگران و مبارزات مردم ایران حمایت کنند.

در بیانیه این اتحادیه آمده است: «همکاران ما همچنین در بیانیه‌های‌ خود ضمن محکوم کردن اقدامات سرکوب‌گرانه حکومت علیه کارگران و مردم ایران، اعلام کرده‌اند خواهان آزادی کارگران و معلمان زندانی و بازداشت‌‌شدگان اعتراضات اخیر و همچنین لغو احکام اعدام و آزادی ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری در ایران هستند.»

اتحادیه آزاد کارگران ایران نوشت: «تعداد زیادی از کارگران و معلمان از جمله اعضای اتحادیه ما یا در زندان به سر می‌برند یا احکام زندان برایشان صادر شده است. همچنین بیش از ۲۰ هزار نفر از زنان و مردان آزادی‌خواه که در جریان خیزش انقلابی اخیر بازداشت شده‌اند، در شرایط سخت و غیرانسانی در زندان به سر می‌برند.»

این اتحادیه ضمن تاکید بر ضرورت همبستگی جهانی کارگران، مصرانه خواستار آزادی کارگران و معلمان زندانی و همه بازداشت‌شدگان اعتراضات اخیر شده‌اند.

در پایان بیانیه تاکید شده است: «بساط مجازات شنیع و ضدانسانی اعدام باید برچیده شود. ایجاد تشکل‌های مستقل حق اولیه ما کارگران است. ما برای تحقق این خواسته‌ها و علیه استثمار، بی‌حقوقی، سرکوب‌های حکومتی و برای رسیدن به آزادی، رفاه و جامعه‌ای بدون استثمار و سرکوب، همچنان به مبارزات خود ادامه خواهیم داد. در این راه دشوار و پر‌هزینه، حمایت و همبستگی شما به ما نیرو می‌بخشد و در همان حال به سرکوب‌گران نشان می‌دهد ما در این نبرد طبقاتی، تنها نیستیم.»

خامنه‌ای روز چهارشنبه ۱۹ بهمن در دیدار با فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی گفت: «ارتش در کنار مردم ایستاد و انقلابی ماند که این انقلابی بودن مساله مهمی است زیرا بعضی‌ها انقلابی می‌شوند ولی انقلابی نمی‌مانند اما ارتش جمهوری اسلامی امروز به مراتب انقلابی‌تر، مؤمن‌تر و خالص‌تر از روزهای اول است.»

۱۹ بهمن در تقویم رسمی ایران روز نیروی هوایی است. دلیل این نامگذاری دیدار جمعی از همافران نیروی هوایی با روح‌الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی در این روز در سال ۵۷ است که باعث تسهیل روند انقلاب در ایران و قدرت یافتن خمینی شد.

علی خامنه‌ای اما بار دیگر اعتراضات گذشته در ایران و خیزش انقلابی کنونی علیه جمهوری اسلامی را به کشورهای خارجی نسبت داد.

او گفت: «حدود ۱۵ سال قبل رییس‌جمهوری وقت آمریکا صریحا در نامه‌ای به من نوشت که ما قصد تغییر نظام شما را نداریم ولی ما همان زمان گزارش‌هایی داشتیم که در مراکز خود در حال طراحی برای از بین بردن جمهوری اسلامی بودند.»

در حالی که جمهوری اسلامی تبعیض را در همه عرصه‌ها اعمال می‌کند، رهبر جمهوری اسلامی مدعی شد کشورهای خارجی «یک وقت مساله زن را مطرح می‌کنند یک وقت مساله شیعه و سنی و زمان دیگر مساله اختلاف نسلی را.»

در جریان خیزش کنونی بسیاری از دانش‌آموزان و دانشجویان شعارهایی را علیه خامنه‌ای و جمهوری اسلامی سر دادند اما او گفت: «دیدید که چقدر راجع به دهه هشتادی‌ها لطیفه‌های مسخره‌آمیز تولید کردند اما در آمارها و گزارش‌های اعتکاف امسال بیان شد که جمع زیادی از آنها، دهه هشتادی‌ها بودند.»

خامنه‌ای همچنین گفت: «تنها ابزار رژیم حقیر و ظالم پهلوی فقط همین بود دیگر که به وسیله‌ ارتش مردم را سرکوب کنند.»

این در حالی است که در جریان سرکوب خیزش سراسری، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به ویژه نیروهای بسیجی و لباس شخصی، بیش از ۵۰۰ نفر را کشته‌اند.

اظهارات امروز رهبر جمهوری اسلامی اما در شرایطی بیان شد که اعتراض‌ها در ایران همچنان ادامه دارد و در تازه‌ترین واکنش از سوی فعالان سیاسی ساکن داخل کشور، ابوالفضل قدیانی، فعال سیاسی، تاکید کرد: «این نظام به ریاست علی خامنه‌ای، خود‌کامه‌ قدرت‌پرست ایران باید فرو بپاشد.»

او گفت که در غیر این صورت، کشور نابود خواهد شد.

از سوی دیگر جمهوری اسلامی مدعی است به فرمان خامنه‌ای، تعدادی از بازداشت‌شدگان خیزش سراسری را «عفو و آزاد» می‌کند اما سازمان حقوق بشر ایران اعلام کرد: «عفو ریاکارانه معترضان به دست علی خامنه‌ای یک اقدام تبلیغاتی است.»

این سازمان افزود: «نه‌تنها تمام معترضان باید بدون قید و شرط آزاد شوند بلکه در راه اجرای عدالت، محاکمه آمران و عاملان سرکوب یک حق همگانی است».

مظاهری در ویدیویی اینستاگرامی گفت دو سیمرغ را که برای دو فیلم «روتوش» و «بوتاکس» از «جشنواره فجر» گرفته است، ضمن احترام به داورانی که این سیمرغ‌ها را به او داده‌اند، «به نشانه اعتراض و برای همیشه» دور می‌اندازد.

او با اشاره به این که اکنون این نهادهای وابسته به قدرت و نهادهای امنیتی هستند که عملا سینمای ایران را اداره می‌کنند، گفت: «سینمایی که من فکر می‌کردم باید به آن برسیم، چیزی نیست که الان وجود دارد .... قرار نبود ما عمله جباریت شویم.»

مظاهری همچنین با اشاره به انصراف خود از شرکت در جشنواره فیلم کوتاه تهران به منظور اعتراض به شرایط موجود و حمایت از خیزش انقلابی مردم، یادآوری کرد: «فکر می‌کنم اکنون هم به سیاق گذشته نه وقت جشن است نه وقت جشنواره و نه وقت شادی. اصلا دلیلی وجود ندارد که ما فیلم‌سازها برای شادی دور هم جمع شویم؛ آن‌ هم در شرایط امروز کشور که سینما بی‌اهمیت‌ترین چیز است.»

این فیلمساز جوان همچنین دو فیلم «بوتاکس» و «روتوش» خود را با این که سال‌های پیش ساخته شده‌اند، پیش‌بینی‌هایی برای اتفاقاتی دانست که اکنون با محوریت زنان و موضوع حقوق زنان در کشور در حال رقم خوردن است.

مظاهری پیش از انداختن دو سیمرغ بلورین خود در رودخانه تاکید کرد: «من قطعا دیگر در این سیستم تمامیت‌خواه، سیستم آدم‌کش و جنایتکار فیلم نمی‌سازم و هیچ‌وقت در هیچ جشنواره‌ای که این سیستم بخواهد برگزار کند شرکت نخواهم کرد.»

کارزار تحریم گسترده جشنواره‌های حکومتی فجر در ادامه خیزش انقلابی مردم ایران در هفته‌های گذشته ادامه یافته و هنرمندان ایرانی و خارجی زیادی این رویداد را بایکوت کردند.

مقام‌ها و برگزارکنندگان جشنواره‌های هنری فجر اما معتقدند با وجود تحریم هنرمندان، این رویدادها پرشور و با حضور گسترده هنرمندان و مردم برپا شده‌اند.

محمد خزاعی، رییس سازمان سینمایی، روز چهارشنبه ۱۹ بهمن در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر مدعی شد هنرمندان جشنواره فیلم فجر را «تحریم نکرده‌اند» چرا که در همین فیلم‌ها نقش‌آفرینی کرده‌اند: «اگر بازیگران می‌خواستند سینما را تحریم کنند در فیلم‌ها هم حاضر نمی‌شدند. حضور در این فیلم‌ها یعنی بازیگر می‌گوید من به این نظام اعتقاد دارم.»

او درباره زنان بازیگری که در همبستگی با خیزش انقلابی ایرانیان حجاب اجباری از سر برداشته‌اند هم صحبت کرد و گفت: «اگر خانمی کشف حجاب کرده اما هنوز حاضر است با حجاب در یک فیلم حضور داشته باشد، یعنی در عمل می‌گوید من اشتباه کرده‌ام ... هر کس در هر شرایطی احساس می‌کند اشتباه کرده و می‌خواهد بازگردد، حتما راه برایش باز است.»

در روزهای گذشته اما روح‌الله سهرابی، مدیر‌کل دفتر نظارت بر عرضه و نمایش سازمان سینمایی، در یادداشتی تحریم‌کنندگان چهل و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر را تهدید کرد و گفت این هنرمندان، «مادامی که جمهوری اسلامی برقرار است» نه باید فیلمی بسازند یا بازی کنند و نه در جشنواره‌ای شرکت داشته باشند.

ترانه علیدوستی، رخشان بنی‌اعتماد، کتایون ریاحی، سهیلا گلستانی، هنگامه قاضیانی، پانته‌آ بهرام، فاطمه معتمدآریا، لیلی رشیدی، شبنم فرشادجو، شقایق دهقان، مریم بوبانی، مژگان اینانلو، شراره دولت‌آبادی،‌ سحر زکریا، دنیا مدنی، آبان عسکری، خزر معصومی، سپیده ابطحی، کتایون امیرابراهیمی و کتانه افشارنژاد چندین تن از ده‌ها زن هنرمندی هستند که از آغاز خیزش انقلابی ایرانیان حجاب اجباری را برداشته و با اعتراضات مردم همراهی کردند.