جمهوری اسلامی و کره جنوبی سفیران یکدیگر را احضار کردند
در پی شدت گرفتن تنش دیپلماتیک میان تهران و سئول، مقامهای جمهوری اسلامی و کره جنوبی سفیران یکدیگر را به وزارت امور خارجه خود احضار کردند.
در پی شدت گرفتن تنش دیپلماتیک میان تهران و سئول، مقامهای جمهوری اسلامی و کره جنوبی سفیران یکدیگر را به وزارت امور خارجه خود احضار کردند.
خبرگزاری دولتی یونهاپ کره جنوبی از احضار سفیر جمهوری اسلامی در سئول به وزارت امور خارجه کره جنوبی خبر داد.
لیم سو سوک، سخنگوی وزارت امور خارجه کره جنوبی نیز نوشت که چو هیون دونگ، معاون اول وزیر امور خارجه این کشور، سعید بادامچی شبستری، سفیر جمهوری اسلامی در سئول را فراخوانده و مجددا موضع سئول را در مورد اظهارات اخیر رییسجمهوری کره جنوبی در مورد ایران تکرار کرده است.
یون سوک یول، رییسجمهوری کره جنوبی در سفر اخیر خود به امارات متحده عربی، جمهوری اسلامی را دشمن و بزرگترین تهدید امارات توصیف کرد.
سربازانی از کره جنوبی در امارات متحده عربی مستقر هستند و آقای یون شرایط امارات و کره جنوبی را شبیه یکدیگر دانسته بود که هر کدام در شمال کشور خود با دشمنانی مواجهاند.
همچنین روز چهارشنبه ۲۸ دی، خبرگزاری دولتی ایرنا در ایران گزارش داد سفیر کره جنوبی در پی «اظهارات مداخلهجویانه» رییسجمهوری این کشور در امارات، به وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی احضار شده است.
بر اساس این گزارش، مقامهای وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی در جریان این احضار مدعی «روابط دوستانه تهران با اکثر کشورهای حوزه خلیج فارس» شدند و افزودند: «اظهارات رییسجمهوری کره دخالت در این روابط دوستانه و موجب تضعیف صلح و ثبات در منطقه است.»
روابط سئول با تهران به جز موضوع مسدود شدن هفت میلیارد دلار در بانکهای کرهای به دلیل تحریمهای آمریکا، معمولا روابطی عادی و به دور از تنش تلقی میشد.
با این حال سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سالهای اخیر یک نفتکش کره جنوبی را برای مدتی توقیف کرد.
یون سوک یول اما اولین رهبر یک کشور آسیایی نیست که آشکارا مواضعی علیه جمهوری اسلامی اتخاذ میکند.
اظهارات رییسجمهوری کره جنوبی که احتمالا نوعی چرخش در سیاست کشورش در قبال جمهوری اسلامی به شمار میرود، در حالی است که پیشتر بیانیههای مشترک رییسجمهوری چین نیز در سفر به منطقه، خشم جمهوری اسلامی را برانگیخت.
وبسایت «اتحاد برای آگاهی عموم»، سراغ رابرت جوزف، معاون پیشین وزارت امور خارجه ایالات متحده در حوزه کنترل سلاح و امنیت بینالملل رفته تا نظر او را درباره آینده خیزش انقلابی مردم ایران جویا شود.
مصاحبه با جوزف را در ادامه میخوانید.
- آینده ایران را چطور ارزیابی میکنید؟
رابرت جوزف: من همیشه به آینده ایران خوشبین بودهام. در دانشگاه درباره خواست ایرانیان برای انقلاب ۱۹۰۵ (انقلاب مشروطه) خواندم و در طول کارنامه حرفهای ۴۰ سالهام، شاهد خیزش ایرانیان علیه دیکتاتوری شاه و خودکامگی مذهبی بودهام که از ۴۰ سال پیش بر ایران حکمفرما شده است.
من معتقدم طی دههها حکومت خشن و سرکوبگر در دوران شاه و آخوند، خواست مردم ایران برای آزادی و دموکراسی، همواره غالب بوده. فکر میکنم صبر مردم لبریز شده و این در آنچه در خیزش ایران اتفاق میافتد مشهود است. بگذارید اسمش را انقلاب بگذاریم؛ انقلابی که نشان میدهد جان مردم به لب رسیده و طاقتشان از فساد، فساد فراگیر و همهگیر رژیم، طاق شده است.
مردم ایران از بیکفایتی رژیم، چه در حوزه مبارزه با همهگیری کوویدـ۱۹ یا اقتصاد ورشکسته، خستهاند. به خشونت علیه زنان و اقلیتها نگاه کنید! از خشونت خستهاند. از جار و جنجال خارجی و آنچه ایران در چشم جهان به آن بدل شده، کشوری منزوی و طرد شده، خستهاند. اما از همه اینها مهمتر، مردم خواهان آزادی و کرامت انسانیاند و من فکر میکنم در این راه پیروز میشوند. شاید آن روز، امروز، فردا یا این ماه نباشد اما این رژیم تمامشده است. اوضاع هرگز به عقب باز نمیگردد؛ مردم برای دموکراسی خواهند جنگید.
- آیا خیزش مردم ایران خودجوش است؟ دلیل دامنهدار شدن آن چیست؟
جوزف: فکر میکنم میتوانیم بگوییم جرقه انقلابی که در سراسر ایران و در بین تمامی بخشهای جامعه شاهد آنیم، خودجوش بود.
در این شرایط، وضعیت انقلابی، دلیل این که انقلاب وارد ماه پنجم شده این است که ایرانیها تحت خشونت قرار گرفته، سرکوب شده و در حقیقت خسته شدهاند. مردم از دست این رژیم به دلایل زیادی خستهاند و با وجود ظلم، با وجود سرکوب در خیابانها و بهرغم کشته شدن بیش از صدها نفر و در حبس بودن هزاران تن دیگر، ایرانیها همچنان خواستار آزادیاند. این انعکاس شرایط زندگیشان برای مدت مدید و اراده آنها برای بنا کردن ایرانی آزاد و دموکراتیک است. من فکر میکنم دلیل این که خیزش در ایران اینچنین طولانی شده×، این باشد که مردم خواستار عدالت هستند.
- جمهوری اسلامی ادعا میکند جانشینی برای آن وجود ندارد. نظرتان در این باره چیست؟
جوزف: خط مشی رژیم برای سالهای سال این بوده که بگوید جانشینی برای جمهوری اسلامی نیست که این ادعا، رک و پوستکنده، پروپاگاندای رژیم است و همان تاثیری را گذاشته که رژیم میخواسته و به سیاستهای وانهادن و مماشات کشورها در تعامل با چنین رژیم خوفناکی منجر شده. ادعای رژیم نادرست است.
ایران لیبی نیست، سوریه هم نیست. کشوری است که آماده دموکراسی است و مدتهاست آماده آن بوده. انقلاب ایران تنها به سازماندهی نیاز دارد.
تنها راه برای مقابله با تهدید هستهای جمهوری اسلامی هم بنا شدن یک جمهوری دموکراتیک در ایران است.
