ابراز نگرانی مقامهای جمهوری اسلامی از قطعنامه پارلمان اروپا علیه جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ادامه دارد. ابراهیم رئیسی که قطعنامه پارلمان اروپا خواهان تحریم خود او نیز شده، در واکنش به این قطعنامه گفت سپاه پاسداران «نیروی رسمی و بخشی از سازمان نظامی کشور» است.
رئیسی روز پنجشنبه ۲۹ دی در جلسه هیات دولت در این زمینه مدعی شد که قطعنامه اخیر پارلمان اروپا «از روی استیصال و پس از تلاشهای ناموفق خیابانی آنها برای زدن ضربه به جمهوری اسلامی» تصویب شد.
جمهوری اسلامی همواره خیزش سراسری علیه خود را به کشورهای غربی نسبت داده است.
رئیسی همچنین گفت: «این اقدام برخلاف قوانین بینالملل و منشور سازمان ملل است.»
ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی هم به اتحادیه اروپا «نسبت به عواقب» این قطعنامه هشدار داد.
این ستاد در بیانیهای نوشت: «این تصمیم نابخردانه، با ابتداییترین حقوق و قواعد بینالمللی مغایرت آشکار دارد.»
همچنین حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، روز پنجشنبه ۲۹ دی گفت: «ما بارها گفتهایم سپاه پاسداران یک سازمان رسمی و مستقل است که نقش اصلی آن برای تضمین امنیت ایران است. اقدامات پارلمان اروپا برای قرار دادن این سازمان در فهرست گروههای تروریستی به نوعی تیری به پای خود اروپا است.»
پیش از آن و در آستانه تصویب قطعنامه پارلمان اروپا که در آن از جمله از اتحادیه اروپا خواسته شده است سپاه پاسداران را به عنوان یک سازمان تروریستی فهرست کند، جمهوری اسلامی ابراز نگرانی شدید کرد که تصویب چنین قطعنامهای «تبعات منفی» دارد.
نشست نمایندگان پارلمان اروپا برای بررسی و رایگیری درباره پیشنویس قطعنامهای که اعدام و سرکوب معترضان از سوی جمهوری اسلامی را محکوم میکند و از شورای اتحادیه اروپا میخواهد سپاه پاسداران را در فهرست گروهای تروریستی قرار دهد، روز پنجشنبه ۲۹ دی برگزار شد و نمایندگان پارلمان اروپا قطعنامه ۳۲ بندی محکومیت سرکوب اعتراضات در ایران و قرار دادن نام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست گروههای تروریستی را تصویب کردند.
این قطعنامه همچنین خواستار توقف اعدامها در ایران و تحریم علی خامنهای و ابراهیم رئیسی و خانوادههای آنان شده است.
او روز پنجشنبه ۲۹ دی، با نام بردن از ۵۸ نفر از ۶۱ زندانی بند عمومی زنان زندان اوین، جزییاتی از «محکومیتها، تحمل سلول بندهای امنیتی و سلول انفرادی، بازجویی و پروندهسازیها و همچنین وضعیت نگهداری زندانیان از جمله دسترسی و امکان معالجه و درمان» آنان منتشر کرد که بیانگر شدت سرکوب زنان زندانی به دست حکومت است.
این فعال حقوق بشر زندانی، حبس در سلول انفرادی بندهای امنیتی را از جمله موارد نقض فاحش حقوق بشر و اعمال شکنجه سفید خواند که بر اساس گزارش او، ۵۷ نفر از ۵۸ زندانی زن، تجربه این «شکنجه هولناک ضد انسانی» را دارند.
به گفته محمدی، اغلب این زنان زندانی به ویژه افرادی که مدت زمانهای طولانی در انفرادی بودهاند از عوارض و بیماریهای ناشی از حبس در این سلولها رنج میکشند.
بر اساس گزارش خانم محمدی، ۵۷ زن زندانی سیاسی اوین در مجموع هشت هزار و ۳۵۰ روز در سلول بندهای امنیت اطلاعات و سپاه پاسداران حبس بودهاند.
سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر با نام بردن از برخی از این زنان، نوشت: «مریم حاجحسینی کل ۴۱۲ روز را در خانه امن و به شکل کاملا انفرادی و تنها محبوس بوده و زهرا زهتابچی، تمام ۱۴ ماه حبس در سلولهای بند امنیتی ۲۰۹ و مریم محمدی، تمام ۲۳ ماه حبس در سلول بندهای امنیت را در دورههای مختلف، در انفرادی و در شرایط غیرانسانی و طاقتفرسایی گذراندهاند.»
در ادامه این گزارش همچنین اشاره شده که نیلوفر بیانی ۹ ماه، سپیده کاشانی، زهرا صفایی، مهوش شهریاری، فریبا کمالآبادی (هر کدام هشت ماه)، ناهید تقوی ۶۸ ساله ۲۰۰ روز و فریبا عادلخواه، چهار ماه حبس خود را در سلولهای انفرادی بند امنیتی ۲۰۹ وزارت اطلاعات یا بند امنیتی ۲-الف سپاه گذراندهاند.
خود خانم محمدی نیز پنج ماه از حبس خود را در سلول انفرادی و تنها بوده است.
این فعال حقوق بشر در ادامه گزارش خود جزییاتی نیز از احکام این زنان ذکر کرد و گفت به جز دو زندانی که هنوز حکمی نگرفتهاند، ۵۶ زن زندانی دیگر صرفا در پرونده اخیرشان به تحمل بیش از سه هزار و ۳۰۰ ماه زندان، معادل ۱۰۰ هزار روز زندان محکوم شدهاند که شامل محکومیتهای سنگین ۱۰ و ۱۵ ساله برای برخی از آنان است.
بنا بر گزارش خانم محمدی، ۱۰ نفر از این زنان بیش از ۶۰ سال سن دارند که همگی به تحمل احکام سنگین ۱۰و پنج سال حبس محکوم شدهاند و بیش از نیمی از آنان نیز مادر هستند.
از سوی دیگر، برخی از این زنان زندانی مبتلا به بیماریهای جدی و خطرناکی هستند که تحمل حبس را برایشان دشوار کرده و شرایط بیماریشان روز به روز حادتر میشود.
نرگس محمدی که خود نیز نیاز به درمان دارد، از فرنگیس مظلوم و زهرا صفایی که همچون شش زندانی دیگر بیماری قلبی دارند و مریم محمدی و نرگس منصوری نام برده که طبق نظر پزشکان زندان به جراحی فوری نیاز دارند.
همچنین به گفته او، چهار تن از زندانیان مبتلا به آسم شدید و بیماری ریه و هفت نفر نیازمند عمل جراحی فوری به دلیل برنشیت و آسم هستند اما بسیاری از آنان به دلیل عدم بهرهمندی از مرخصی، از انجام جراحی و معالجه محروم شدهاند.
در گزارش سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر ذکر شد که نگهداری زندانیان در بیمارستانها تحت شرایط سخت امنیتی و با بدرفتاری برخی از پاسیاران همراه است که گاهی حتی پروسه درمان را ناقص میگذارد اما نهادهای امنیتی و دادستان تهران حاضر به دادن مرخصی -حتی استعلاجی- به این زنان زندانی بیمار نیستند.
خانم محمدی در پایان یادآوری کرد که دهها زندانی سیاسی در سراسر کشور بدون طبقهبندی جرایم در بندهای عادی به سر میبرند که مشکلات بیشتری دارند و نباید فراموش شوند.
نرگس محمدی که تاکنون هفت سال از عمر خود را در زندان سپری کرده، مجبور به تحمل حبس برای هشت سال و نیم دیگر است.
خانم محمدی در این مدت با انتشار نامهها و گزارشهایی، درباره وضعیت زنان زندانی در ایران اطلاعرسانی کرده است.
او در نامهای که اواسط آذر ماه امسال از زندان خطاب به جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران نوشت، خواستار تحقیق درباره تعرض جنسی به زنان در بازداشت شد و تاکید کرد که این اقدام، بخشی از برنامه سرکوب حکومت علیه زنان معترض و مبارز است.