اجساد ناشناس زنان معترض؛ روایت پنهان سرکوب و ابهام سازمانیافته
بر اساس یک گزارش میدانی از پزشکی قانونی کهریزک، که انجمن علمی دانشجویی جامعهشناسی دانشگاه تربیتمدرس منتشر کرده، همچنان حدود ۵۰ جسد ناشناس زن که در جریان اعتراضات سراسری دیماه جان باختهاند، بدون هویت مشخص در پزشکی قانونی تهران باقی ماندهاند. این گزارش که در ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ و با تمرکز بر وقایع ۱۸ تا ۲۱ دی تهیه شده، نشان میدهد نبود شفافیت، فقدان رسیدگی قضایی عادلانه و مداخلات امنیتی، شناسایی قربانیان زن را عملاً متوقف کرده و «جسد ناشناس» به یکی از اصلیترین ابزارهای پنهانسازی ابعاد سرکوب تبدیل شده است.
مشاهدات میدانی از تصاویر اجساد حاکی از الگوهای آشکار خشونت شدید است؛ از جمله جراحات گسترده صورت، شکستگی جمجمه، خونریزی شدید و نشانههایی که با شلیک مستقیم و ضربات سنگین به سر همخوانی دارد. به گفته نویسندگان گزارش، بخش قابل توجهی از این اجساد متعلق به زنان جوان بوده و در برخی موارد چهرهها به حدی آسیب دیده که شناسایی بدون شستوشو یا بررسی تخصصی ممکن نبوده است. با وجود آنکه پزشکی قانونی تهران مجهزترین مرکز شناسایی اجساد مجهولالهویه در کشور بهشمار میرود، شواهد نشان میدهد از این ظرفیتها برای شناسایی زنان کشتهشده در اعتراضات استفاده نشده است.
گزارش همچنین از رویههای امنیتی و اداری بازدارنده پرده برمیدارد؛ از کنترل شدید مراجعهکنندگان و پرسش مستقیم درباره ارتباط مفقودی با اعتراضات تا هدایت خانوادهها به مسیرهای مبهم و فرسایشی. در حالی که مقامهای رسمی از «شفافیت و پاسخگویی» سخن میگویند، این گزارش تاکید میکند که ابهام موجود نه تصادفی، بلکه نتیجه یک روند سازمانیافته است؛ روندی که موجب شده سرنوشت دهها زن معترض کشتهشده نامعلوم بماند و حقیقت فاجعه انسانی پشت عنوان «اجساد ناشناس» پنهان شود.
او ۳۴ سال دارد و ترجیح میدهد فعلا نام واقعیاش منتشر نشود. میگوید ۱۸ دیماه بازداشت شده، اما هنوز هم نمیداند دقیقا چه مدت در بازداشت بوده است؛ در جایی که نگهداری میشد، تشخیص شب و روز فقط از روی نوری که بالای دیوار میافتاد ممکن بود.
با این حال اما با اطمینان میگوید: «وحشیانه شکنجهام کردند.»
پس از آزادی، تقریبا بلافاصله ایران را ترک کرده است. به دلایل امنیتی، کشور محل اقامت فعلی او اعلام نمیشود. او نام مستعار «دیبا» را برای روایتش انتخاب کرده است.
دیبا روایتش را از ۱۸ دیماه آغاز میکند؛ روزی که همراه دوستانش به خیابان رفت.
به گفته او، جمعیت بسیار زیاد بود: «چند نفر از دوستانم خداحافظی کردند و رفتند. چند دقیقه بعد، ماموران حمله کردند.»
دیبا میگوید حمله، ناگهانی و بهشدت خشن بود و در پی یورش نیروهای سرکوبگر به محدوده پشت سینما فرهنگ، جمعیت فرار کرد: «درِ خانهها را میزدیم، همه دنبال پناهگاه بودند.»
در نهایت، دیبا همراه چند نفر دیگر وارد یک خانه مسکونی با درِ فلزی مشکیرنگ شد اما خیلی زود متوجه شدند که صاحبخانه با نیروهای حکومتی همکاری دارد.
دیبا میگوید: «با توهین گفت میبرنتون اونجا که عرب نی انداخت و بعد ما را تحویل ماموران داد.
بهگفته دیبا بازداشتشدگان به نیروهای دیگر سپرده و با کامیون باری منتقل میشوند. فضای خودرو بهشدت محدود بوده است. افراد بهصورت فشرده، با سرهای پایین نگه داشتهشده و فشار شدید روی گردن جابهجا میشوند؛ فشاری که به گفته دیبا، آثارش به شکل درد، کبودی و آسیب جسمی باقی مانده است.
آنها را به مکانی نامعلوم منتقل میکنند؛ جایی که خانه مسکونی نبوده و بیشتر شبیه سوله یا انباری بزرگ توصیف میشود. در بدو ورود، بازداشتشدگان را در حیاط بهشدت کتک میزنند و سپس با چشمبند به داخل میبرند. دیبا میگوید در مقاطعی بیهوش شده و وقتی به هوش آمده، خودش و دیگران را دیده که کنار هم روی زمین افتادهاند.
در این محل، شکنجههای شدید فیزیکی آغاز میشود. او روایت میکند که مدتی از چنگک فلزی شبیه چنگک قصابی آویزان شده؛ پاهایش در هوا بوده و تمام وزن بدنش تحت کشش قرار داشته است. این وضعیت باعث درد شدید، بیحسی و آسیب جدی جسمی شده است.
به گفته دیبا، یکی از بازجویان قویهیکل که جلیقه شکاری به تن داشته، با ضربهای شدید به صورت او باعث خونریزی میشود؛ بهطوری که خون روی سر و صورتش جاری میشود.
او میگوید این بازجو سپس به شکلی تحقیرآمیز و آزاردهنده، خون روی صورت و سرش را با دست پخش کرده و آن را میلیسیده است؛ رفتاری که دیبا آن را نمونهای آشکار از تحقیر، شکنجه و آزار جنسی و روانی توصیف میکند. بازجویان همزمان او را «محارب» خطاب میکردند و بهطور مستمر به اعدام تهدید میشد.
دیبا میگوید که شرایط بازداشت بهشدت غیرانسانی بود. دسترسی به آب آشامیدنی محدود یا قطع میشد، غذای کافی داده نمیشد و گاه فقط تکهای نان به داخل پرتاب میکردند. اجازه استحمام وجود نداشته و در مواردی با آب سرد مورد آزار قرار گرفته است. توهین، تحقیر و فشار روانی نیز بهصورت مداوم ادامه داشته است.
در یکی از موارد، صدایی برای او پخش میکنند که در آن اعلام میشود پدرش خواسته او را بکشند؛ اقدامی که به گفته دیبا، بخشی از شکنجه روانی شدید بوده است.
در ادامه بازداشت، بهصورت اجباری به او آمپول و آنچه «واکسن» عنوان شده تزریق میکنند و قرصهای ناشناختهای به او میدهند. دیبا میگوید ماموران با باز کردن دهانش، او را مجبور به خوردن این داروها کردهاند.
پس از آزادی، و خروج از ایران بهدلیل وخامت وضعیت جسمی، آزمایش خون انجام میدهد که نشاندهنده اختلال و رقیقشدن خون بوده است. همچنین آثار کبودی، تورم و جراحات، بهویژه در ناحیه پاها، مشاهده و ثبت شده است.
مدت دقیق بازداشت همچنان برای او نامشخص است. در نهایت، با پرداخت بیش از دو میلیارد تومان از سوی نامزدش، آزادی او فراهم میشود. او پس از آزادی از ایران خارج شده است.
به گزارش اورشلیمپست مقامهای اسرائیلی به آمریکا اطلاع دادهاند که اگر جمهوری اسلامی از خط قرمز تعیینشده در برنامه موشکهای بالستیک عبور کند، اسرائیل آماده اقدام یکجانبه است.
روزنامه اورشلیمپست یکشنبه ۱۹ بهمن به نقل از منابع آگاه نوشت اسرائیل در گفتوگوهای اخیر با همتایان آمریکایی خود تاکید کرده است که برنامه موشکی جمهوری اسلامی تهدیدی موجودیتی برای این کشور است.
یکی از این منابع به اورشلیمپست گفت: «به آمریکاییها گفتیم اگر جمهوری اسلامی از خط قرمزی که درباره موشکهای بالستیک تعیین کردهایم عبور کند، به تنهایی حمله میکنیم.»
به گزارش اورشلیم پست مقامهای اسرائیلی به آمریکا اطلاع دادهاند که اگر جمهوری اسلامی از خط قرمز تعیینشده در برنامه موشکهای بالستیک عبور کند، اسرائیل آماده اقدام یکجانبه است.
روزنامه اورشلیم پست یکشنبه ۱۹ بهمن به نقل از منابع آگاه نوشت اسرائیل در گفتوگوهای اخیر با همتایان آمریکایی خود تاکید کرده است که برنامه موشکی جمهوری اسلامی تهدیدی موجودیتی برای این کشور است.
یکی از این منابع به اورشلیمپست گفت: «به آمریکاییها گفتیم اگر جمهوری اسلامی از خط قرمزی که درباره موشکهای بالستیک تعیین کردهایم عبور کند، به تنهایی حمله میکنیم.»
او در عین حال افزود اسرائیل هنوز به آن آستانه نرسیده است و تحولات داخل ایران را به طور مداوم زیر نظر دارد.
بهگفته منابع امنیتی، موضوع برچیدن توانمندیها و زیرساخت تولید موشک جمهوری اسلامی در هفتههای گذشته در مجموعهای از دیدارها و رایزنیهای مقامهای ارشد مطرح شده است.
این روزنامه نوشت اسرائیل آزادی عمل خود را محفوظ میداند و اجازه نخواهد داد جمهوری اسلامی سامانههای تسلیحاتی راهبردی را در مقیاسی که موجودیت اسرائیل را تهدید کند، بازسازی کند.
یک مقام دفاعی اسرائیل در گفتوگو با اورشلیم پست این مقطع را «فرصتی تاریخی» برای وارد کردن ضربهای مهم به زیرساخت موشکی ایران و خنثی کردن تهدیدهای فعال جمهوری اسلامی علیه اسرائیل و کشورهای همسایه توصیف کرد.
این مقام افزود اسرائیل در گفتوگوهای اخیر، طرحهایی برای هدف قرار دادن تاسیسات بیشتری مرتبط با برنامه موشکی نیز ارائه شده است.
در همین زمینه الی کوهن، وزیر انرژی اسرائیل ۱۹ بهمن در مصاحبه با پایگاه خبری واینت، به مذاکرات اخیر میان تهران و واشینگتن پرداخت و هشدار داد حتی در صورت دستیابی به توافقی با جمهوری اسلامی، اسرائیل در صورت لزوم برای پاسخ به تهدیدات «اقدام خواهد کرد.»
چند مقام اسرائیلی دیگر نیز ابراز نگرانی کردند که دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایلات متحده، ممکن است مدلی از حملات محدود را در پیش بگیرد؛ الگویی مشابه عملیات اخیر آمریکا علیه حوثیها در یمن که به باور آنها میتواند توانمندیهای حیاتی جمهوری اسلامی را دستنخورده باقی بگذارد.
یک مقام نظامی دیگر گفت نگرانی این است که ترامپ تنها چند هدف محدود را انتخاب کند، سپس اعلام موفقیت کند و مدیریت پیامدها را به اسرائیل بسپارد.
او افزود «اقدامهای جزئی، تهدید اصلی را از بین نمیبرد».
از سوی دیگر عمر تیشلر، فرمانده آینده نیروی هوایی اسرائیل، قرار است در سفر پیش روی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، به آمریکا او را همراهی کند.
تیشلر در این سفر به نمایندگی از ایال زمیر، رییس ستاد کل ارتش اسرائیل، حضور خواهد داشت. در پی خودداری اسرائیل کاتس، وزیر دفاع، از تایید نامزد معرفیشده ارتش برای سمت وابسته نظامی، اسرائیل در حال حاضر فردی را در این جایگاه در واشینگتن ندارد.
در حالی که نگرانیها در اسرائیل درباره نتیجه مذاکرات تهران و واشینگتن ادامه دارد، گیدئون سعار، وزیر امور خارجه اسرائیل، نیز یکشنبه هشدار داد برنامه موشکی جمهوری اسلامی تهدیدی فراتر از اسرائیل است و اروپا را نیز در بر میگیرد.
او همچنین تاکید کرد حجم موشکهای بالستیکی که تهران در پی تولید انبوه آنهاست، خطری مستقیم برای اسرائیل به شمار میرود.
مقامهای جمهوری اسلامی تاکنون بارها تاکید کردهاند تنها حاضر به گفتوگو درباره پرونده هستهای هستند و برنامه موشکی خود را غیرقابل مذاکره میدانند.
عراقچی ۱۸ بهمن نیز در سخنانی در دوحه گفت جمهوری اسلامی غنیسازی صفر و خروج ذخایر اورانیوم از ایران را نمیپذیرد، اما برای کاهش درصد غنیسازی آمادگی دارد.
براساس اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، پدرام خالویی، فوتبالیست نوجوان ۱۵ ساله تیم فوتبال سپاهان نوین، شامگاه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در سهراه سیمین اصفهان و در جریان انقلاب ملی ایرانیان، به دست نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی کشته شد.
نیروهای سرکوب، جاویدنام پدرام خالویی را با شلیک گلوله جنگی به قلب و در برابر چشمان پدرش به قتل رساندند.
جاویدنام پدرام خالویی قرار بود سه هفته بعد در تستهای انتخابی آکادمی سپاهان برای حضور در تیم فوتبال نوجوانان این باشگاه شرکت کند.
خداداد الفتی، شهروند ۶۵ ساله و اهل استان کرمانشاه، شامگاه پنجشنبه، ۱۸ دیماه در منطقه فردیس کرج، بر اثر شلیک مستقیم ماموران سرکوبگر حکومتی جان خود را از دست داد. بر اساس گزارشهای دریافتی، پیکر او روز ۲۲ دیماه، در کرج به خاک سپرده شد.