همسر محمد فرامرزی، زندانی اعدام شده: سکوت نکنید؛ امروز از ما بود و فردا از شما

میلاد محمدی، برادر شهریار محمدی، از جان‌باختگان خیزش انقلابی سال ۱۴۰۱، اعلام کرد در اعتراض به اعدام چهار زندانی سیاسی کُرد، مقابل ساختمان شبکه خبری سی‌بی‌اس در تورنتو دست به تحصن زده است.

او هدف از این اقدام را جلب توجه رسانه‌ها به جنایات جمهوری اسلامی اعلام کرد.

مسیح علی‌نژاد، فعال سیاسی مخالف جمهوری اسلامی، با اشاره به اعدام چهار زندانی سیاسی کُرد، از کشورهای غربی به دلیل مماشات با حکومت ایران انتقاد کرد و خواهان اتحاد نیروهای اپوزیسیون شد.

علی‌نژاد در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «اعدام‌ها ادامه خواهد یافت تا زمانی که اپوزیسیون ایرانی به جای هم‌بستگی و سازمان‌دهی برای براندازی جمهوری اسلامی فقط به دنبال تسلیت و صدور بیانیه باشد.»

او اتحاد نیروهای اپوزیسیون را امری ضروری برشمرد و افزود: «جهان هیچ کاری برای ایران نخواهد کرد تا زمانی که هنوز در بین خود ایرانیان، اتحادی علیه جمهوری اسلامی با محوریت روی دموکراسی‌‌خواهی شکل نگیرد.»

مسعود شمس‌نژاد، وکیل چهار زندانی اعدام شده در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «در هر دو دادنامه بدوی و فرجامی صادره تصریح شده بود که متهمین قبل از اجرای عملیات دستگیر شده‌اند.»

او اعدام این افراد را به «قصاص قبل از جنایت» تشبیه کرد.

به گفته قوه قضاییه جمهوری اسلامی، این چهار نفر قصد داشتند با همکاری اسرائیل، از طریق گروه کومله، در کارخانه‌ای متعلق به وزارت دفاع در نجف‌آباد اصفهان بمب‌گذاری کنند، که ماموران امنیتی چند روز قبل از اجرای عملیات آنان را بازداشت کردند.

خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه، خبر داد حکم اعدام پژمان فاتحی، محسن مظلوم، محمد فرامرزی و وفا آذربار اجرا شد.

خانواده‌های این چهار زندانی سیاسی کُرد روز یکشنبه هشتم بهمن پس از ۱۹ ماه بی‌خبری، فرزندانشان را دیدند و سپس بنا بر گزارش‌ها، آن‌ها برای اجرای حکم به زندان قزل‌حصار منتقل شدند.

اعدام این چهار نفر در سحرگاه دوشنبه ۹ بهمن در حالی اجرا شد که شمار زیادی از فعالان و نهادهای حقوق‌بشری خواهان توقف اجرای حکم آنان شده بودند.

به گفته میزان، این چهار نفر قصد داشتند با همکاری اسرائیل، از طریق گروه کومله، در کارخانه‌ای متعلق به وزارت دفاع در نجف‌آباد اصفهان بمب‌گذاری کنند، که ماموران امنیتی چند روز قبل از اجرای عملیات آنان را بازداشت کردند.

او نوشته است: «من به عنوان یک آدم عادی هم هیچ تمایلی به دیدن ایشان ندارم ولو در کوچه و خیابان!»

در این مراسم از برخی قهرمانان المپیکی ایران در ۱۰۰ سال گذشته تجلیل شد، از جمله محمد نصیری، اسطوره وزنه‌برداری ایران که چند روز پیش از این مراسم، آرزوی مرگ کرده بود.

محمد بنا دراین‌باره نوشته: «من در این دوره یکبار به این دست مراسم رفتم آن‌هم به اجبار! دولتی که محمد نصیری اسطوره صد سال اخیر وزنه برداری جهان را تنها رها کرده و هر از گاهی چند در مراسم تشریفاتی و سمبلیک از اعتبار ایشان برای وجاهت خودش خرج می‌کند به چه دردی می‌خورد؟»

در مراسم سده المپیک، تنها صدای بجا‌مانده از جهان‌پهلوان تختی هم پخش شد. بنا با کنایه نوشته است: «هنر دولتمردان ما این است که بعد مرگ طرف هر هفته برایش مراسم می‌گیرند، کتابش را چاپ می‌کنند از صدایش رونمایی می‌کنند و ...»

او همچنین به افت قابل توجه تعداد ورزشکاران المپیکی و مدال‌آور نوشته است: وقتی ورزش به نا اهلش سپرده می‌شود، نتیجه این است که سال به سال تعداد سهمیه های المپیک کم و کمتر می‌شود و امید کاروان هم معطوف می‌شود به یکی دو تا رشته خاص! ولله که ما غیر از شوآف، تزویر و ریا چیزی ندیدیم از شما!»